Deve Kuşu Yetiştiriciligi - Deve Kuşu Üretmek Para kazanmak

emine Emine Fire Avatar

DEVEKUŞU YETİŞTİRİCİLİĞİ
devekuşuyetiştiriciligi
Dünya nüfusundaki hızlı artış, beslenme sorununun önemini ortaya koymaktadır. Bu durum insanları yeni kaynakları aramaya ve alternatif besin maddelerine yönelik araştırmalar yapmaya ihtiyaç duyar hale getirmektedir. İnsanoğlunda yenilik arayışı ve daha iyisini üretme isteği vardır. Söz konusu isteğin gerçekleşmesi, bilmesel çalışmalar ve teknolojik ilerlemelerin uygulanması ile mümkün olacaktır.
Dünya nüfusundaki hızlı artış, beslenme sorununun önemini ortaya koymaktadır. Bu durum insanları yeni kaynakları aramaya ve alternatif besin maddelerine yönelik araştırmalar yapmaya ihtiyaç duyar hale getirmektedir. İnsanoğlunda yenilik arayışı ve daha iyisini üretme isteği vardır. Söz konusu isteğin gerçekleşmesi, bilmesel çalışmalar ve teknolojik ilerlemelerin uygulanması ile mümkün olacaktır.20. Yüzyılda bilim ve teknolojideki gelişmelerin paralelinde hayvancılık önemli seviyelerde mesafe kaydetmiştir.İnsanların sağlıklı ve yeterli ölçüde beslenmesi için hayvansal proteinler gereklidir.Bilinen hayvansal protein kaynaklarına alternatif olması ve ülkemizin hayvansal protein açığının kapatılmasına katkıda bulunması amacıyla , her yönüyle ekonomik bir kanatlı olan Devekuşu yetiştiriciliği önemli olmaktadır. Devekuşu kanatları küçülen ve uçma yeteneğini kaybeden kuşlar sınıfına giren Koşucu-yürüyen kuşlardandır. Bu günkü yaşadığı bölgeler Afrikanın doğusu ile güneyindeki sıcak ve kurak iç bölgelerdir.Eski çağlarda Büyük Sahradan Orta Asya çöllerine kadar uzanan geniş bir alanda yaşadığı bilinmektedir.Yaklaşık 13-14 cm gaga uzunluğuna sahip olup ağzında diş yoktur. Kafası vücuduna oranla küçük boynu uzundur.Boyları 2-2,8 m. Arasında değişir.İki tırnaklı uzun ve güçlü bacaklara sahiptir. Baş, boyun ve Bacaklar sert , ince , kanatlar ile gövdesi gösterişli ve tüylüdür. Göğüs kemiği bulunmamaktadır.


Erginlerinin canlı ağırlığı 110-160 kg arasında değişmektedir.Bunun doğada özgürce yalnız Afrikanın doğusu ve güneyinde rastlanmaktadır.Gerektiğinde ortalama 60 km/saat süratle koşmakta hatta 90 km/saat hız dahi ulaşabildiği bildirilmektedir.

Ayakları ile tekme atarak,gagası ile darbe vurarak kendisini korur.Ortalama 60-70 yıl yaşarlar.Bakım ve besleme ortamına göre 20-30 yıl damızlıkta kullanılabilirler.
Evcilleştirilmeleri tüylerinin kadın giysilerinde kullanılmasıyla başlamıştır.Bu gün derisi , eti ve tüyü için başta Güney Afrika olmak üzere Amerika Birleşik Devletleri,Avustral-
ya,Kanada ,Çin,Zimbabwe,Bostana,Namibya,İsrail ve Avrupanın çeşitli ülkelerinde
Çiftliklerde yetiştirilmektedir.Ülkemizde Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesinde ve Kırşehir ile Antalyada damızlık verebilecek kapasitede üretim yapmaktadır. Ancak ülkemiz için oldukça yeni bir hayvancılık dalıdır.Giderek meraklı üretici sayısı artmaktadır.


DEVEKUŞU ÜRETİMİ :
Devekuşlarının üretimi,tabii kuluçka ve kuluçka makinelerinde yapılmaktadır. Yılda 40 ila 100 arası yumurta veren dişiler erkeklerine nazaran daha ufak yapılı olup grimsi-kahve renklidir.Erkekleri ise siyah renkli olup kanat ve kuyrukta beyaz renkli gösterişli tüyler bulunur.Dişiler 2-2,5 yaşında , erkekler 2,5-3 yaşında eşeysel olgunluğa erişirler.Dişiler genellikle Nisan-Eylül döneminde yumurtlarlar.2-3 gün arayla yumurtlar,iki haftalık bir aradan sonra tekrar tekrara yumurtlarlar.1100-1800 gram Ağırlığındaki yumurtalardan yaklaşık 50 kadarı damızlık değerdedir.Bakım ve beslenme durumuna göre yumurta verimi artabilir.Yumurtalardaki döllülük oranının artması için 1 erkek 2 dişi şeklindeki eşlemelerde her iki cinsiyetinde aynı yaş grubunda olmasına dikkat edilmelidir.Erkekler çiftleşme öncesi dişinin etrafında kanatlarını açarak dans eder.Bu dönemlerde sinirli ve saldırgan olurlar.Kuluçkalık yumurtalar 13-18 derecelik % 22-25 nemli odalarda temizlenip dezenfekte edilerek depolanır.Uygun koşullarda 7-14 gün süreyle muhafaza edilebilir.Kuluçka süresi 42 gün olup, döllülük oranı % 70 , kuluçka randımanı % 75 civarındadır. Kuluçka ısısı 36,2 0 C dır.
Fümigasyondan sonra hazır durumdaki kuluçka makinelerine yerleştirilen yumurtalar 14 günde döllülük kontrolüne , 39. günde de İnficar bölümüne alınırlar.Çıkan civcivle-rin ilk 3 aylık dönemi en kritik devredir. Bu dönemde % 30 lara varan ölümler olabilir.
3 aylık dönemi atlatan civcivlerin yaşama gücü oldukça yüksektir.Devekuşu yumurtası
24-25 tavuk yumurtasına eşdeğer büyüklüktedir.Daha ziyade damızlık olarak kullanılmasının yanı sıra yemeklik olarak da kullanılmaktadır. Devekuşları 9-12 aylık Olduklarında ( yaklaşık 90-110 kg.) kesilirler. Eti kırmızı renkli olup ,yağsız ve koleste-rolu düşük , yumuşak bir ettir. Avrupa ve Amerikada yaygın olarak tüketilmektedir.
Kilosunun 17-18 Dolardan satıldığı ifade edilmektedir. Yağ oranı % 3 , Kolesterol miktarı ise dana etinin yaklaşık % 55-60 ı kadardır. Et randımanı % 40-50 arasında olup en kıymetli kısımları butlarıdır. Derisi Devekuşunun en değerli ürünüdür. Sığır derisinden 3-5 kat daha dayanıklıdır. Kalite olarak Timsah ve Fil derisi ile karşılaştırılabilecek düzeyde olup , suya karşı yumuşak bir deridir. Güney Afrikadaki çiftliKlerin gelirinin % 75 ini deri , % 20 sini et ve % 5 ini ise Tüyleri teşkil etmektedir.
Derisinden şapka,eldiven,çanta ve bot yapılmaktadır. Tüylerinin Moda sektöründe, süslü giysi ve şapka yapımlarında kullanılması evcilleştirilmesinin başlangıcı olmuşsa da bugün eskisi kadar önem taşımamaktadır.Ancak yinede 8 ayda bir kesilen tüyler bir gelir kaynağı olmaya devam etmektedir.


SEVK VE İDARESİ :
Devekuşu yetiştiriciliği için üreticiler aşağıdaki sistemlerden birini seçebilirler.Bu üreticinin imkanlarına göre belirlenir.
a-) Ekstansif Sistem : Doğal koşullarda açık alan yetiştiriciliği
b-) Yarı Entansif Sistem : Yarı kapalı yarı açık alan yetiştiriciliği
c-) Entansif Sistem : Tamamen kapalı barınaklarda yapılan yetiştiricilik


Devekuşları için en uygun ısı 18-20 0 C dir. Yaşantılarını daha soğuk ve daha sıcak ortamlarda da sürdürürler.Ancak soğuk ve yağışlı ortamları pek sevmezler.Verimli bir üreme sezonu için sıcak ortamı tercih ederler.İstenen seviyede bir üretim için besleme , bakım ve çevre ısılarına dikkat etmek gerekmektedir. Devekuşlarını stresten uzak tutmalı , sevk ve idaresi yumuşak ve dikkatli yapılmalıdır. Ani korku ve sert davranışlara meydan verilmemelidir.Bu durum yumurta verimindeki ani düşmelerle kendini gösterir. Erkekleri üreme mevsimi dışında dişilerle bir arada bulundurmamalıdır. Dişi ve erkekler çiftleşme dönemleri dışında birbirlerini görmediği takdirde daha yüksek cinsel aktiviteye sahip olurlar. Devekuşu çiftlikleri en az 2 metre yüksekliğindeki çitlerle çevrilmeli , barınakların yüksekliği 3 metre den alçak olmamalıdır.Merada otlatılmaları için 10-15 hayvana 1 hektar , dinlenme ve gezinti için ise 40 hayvana 1 hektar arazi düşünülmelidir.

BESLENME :
Devekuşu yetiştiriciliğinde en büyük gider yem gideridir.Bu nedenle kısmende olsa meraya dayalı besleme daha ekonomiktir. Merada buldukları ot tohumları , yeşil ot türleri yanında ufak böcek gibi bir takım canlıları da yerler.Diğer kanatlılarda olduğu gibi dengeli beslenmeleri çok önemlidir. Toz yemler burun deliklerine kaçması nedeniyle pek sevilmez. Hayvanın yaşa göre düzenlenmiş rasyonlarla ve mutlaka peletlenmiş yemlerle beslenmesi gerekir. Fakat bu fabrika yemlerinde bilhassa vitamin ihtiyaçlarına çok dikkat edilmelidir. Yeşil yonca ve diğer yeşil ot veya sebze çeşitlerinin kıyılarak yemlerine karıştırılması yemi daha lezzetli ve iştah açıcı hale getirecektir.


Yemin Temel Besin Maddeleri :
 Enerji Maddeleri: Karbonhidratlar(tahıllar) ve yağlar
 Proteinli Maddeler : Bakla , soya fasulyesi ,yer fıstığı gibi tohumlar ve küspeler
 Vitaminler : Sentetik vitaminler ve yeşil yemler
 Mineral Maddeler : Kemi,k unları ,kireç taşı,midye kabukları ve fosfor ihtiva eden kalsiyum bileşikleriyle tuz
Bu besin maddelerinin karma yemlerdeki oranlarını yaş gruplarına göre dengeli bir şekilde düzenlemek gerekir. Civciv ,piliç ve anaç yemleri özellikle kapalı sistemlerde titizlikle hazırlanmalıdır. Yumurtlama döneminde kesinlikle yem değişikliklerine gidilmemelidir.


CİVCİVLERİN BESLENMESİ :
Yumurtadan çıktıktan sonra ilk 3-4 gün yiyeceğe ihtiyaç duymazlar.Yumurta sarısındaki besin maddeleri bu süre içindeki İhtiyaçlarını karşılar.Bu süre sonuna doğru yem yemeye başlarlar. Kümes ısıları tavuk civcivi gibi düzenlenebilir.Yani ilk hafta 35 0 C daha sonra 20 0 C ye kadar azaltılarak düzenlenir. Yeme alıştırma genelde lapa türü hazırlanmış yemlerle yapılmalı daha sonra fabrikalarda hazırlanmış "Devekuşu Civciv Yemi " verilmelidir. Bu yemler minimum % 18 proteinli ,2600 Kcal/kg enerji, sindirimi kolay, bakteri mantar yönünden temiz olmalıdır. 1-2 hafta sonra bu yemlerin içine kaliteli yeşil yemler ilave edilebilir. Yemlerdeki kalsiyum oranı % 2 yi geçmemelidir.
Fazla kalsiyum bacak bozukluklarına sebep olabilir.Civciv yemi 40-50 gramla başlayarak yaş ilerledikçe 500-600 grama çıkarılır. İçme sularının temizliğinde çok önemlidir. Temizliğe çok dikkat edilmeli su kapları günde birkaç kez yıkanmalıdır.


PİLİÇLERİN BESLENMESİ:
Civcivler 6 aylık olduktan sonra piliç devresine girerler.Damızlıkta kullanılacakları 2 yaşına kadar bu döneme uygun Devekuşu Piliç Yemi ile beslenmelidir.
% 16-17 proteinli 2450 Kcal/kg enerjili % 2 2,5 oranında kalsiyum ve bunun 1/3 oranında fosfor ihtiva etmesi gereken bu yemlerde selüloz miktarı civciv dönemine göre daha yüksek olabilir. Ancak yeşil yem veya vitamin düzeylerine çok dikkat edilmelidir. Damızlığa ayrılacak hayvanların yağlandırılmaması için yemlerin kalori düzeyi titizlikle kontrol altında tutulmalıdır.Yedikleri yem miktarı günlük 1 kg dan 3 kg a kadar yükseltilir. Yemlerin yapısı pelet şeklinde olmalı ve imkanlar ölçüsünde yeşil yemlerle lezzetlendirilmeye çalışılmalıdır.


DAMIZLIKLARIN BESLENMESİ:
Dişiler 2 yaşında , erkekler ise 2,5-3 yaşında damızlık olarak kullanılırlar.Dişiler 18-20 aylıkken yumurtlamaya başlarlar ise de 2 yaşından önce çiftleştirmeye alınmamalıdır. Günlük yem tüketimleri 5 kga kadar yükseltilebilir. Kaliteli kaba yemlerle takviye edilerek Devekuşu Damızlık Yumurta Yemi verilmelidir. Bu yemler, minimum % 15 protein , 2450-2500 Kcal/kg enerji , % 3-4 oranında kalsiyum , % 0,35 -0,40 oranında fosfor ihtiva eden, bakteri ve küf yönünden temiz olmalıdır.
Ergin hayvanlar günde 1-1,5 kg taş yutarlar.Bunu hazmı kolaylaştırmak için yaparlar.Her yaş dönemi için hazırlanan yemlerde vitamin düzeyi çok iyi ayarlanmalıdır. Sağlıklı bir döl verimi için bilhassa serbest otlama imkanı olmayan yetiştiricilikte bu çok önemlidir. Yemler diğer dönemlerde olduğu gibi pelet şeklinde olan , içme suları ve su kaplarının temizliğine dikkat edilmelidir.Bütün yem çeşitlerinde önemli olan yemlerin ekonomik olmasıdır.


HASTALIKLARI :
Devekuşunun belli başlı hastalığı bulunmamaktadır.En çok ilk 3 aylık ölümleri kayda değerdir. Kuluçkada yeteri kadar sıcaklık ve nem verilmemesi , havlandırma sorunları , yumurtaların gereği kadar çevrilmemesi , kabuk altının artmasından çıkan civcivlerin de yaşama gücünün düşük olmasına neden olmaktadır. Bunun yanı sıra A , B , C ve Biotin gibi önemli vitaminlerin eksiklikleri tüm kanatlılar gibi devekuşlarında da çeşitli anomaliler meydana getirir. İlk 3 aylık dönemi atlatan civcivlerin yaşama gücü yüksektir. Ancak en çok görülen bir sorun da ayak bozukluklarıdır

Sağlıklı günler dileği ile...

Uzman Dr.Ali AYYILDIZ
Anatomi Uzmanı - Vet.Hekimi

a
12-10-2012 05:47

    Deve Kuşu Yetiştiriciligi - Hobi için başladı, çiftlik kurdu

    emine Emine Fire Avatar

    Hobi için başladı, çiftlik kurdu
    devekuşuyumurtasıüretmek

    Samsun´da, 3 yıl önce Bursa´dan getirtiği bir yumurta ile başladığı deve kuşu işinde çiftlik kuran girişimci Recep Uyanık şimdi binlerce YTL gelir elde ediyor.
    Samsun´un Bafra ilçesi´nde deve kuşu çiftliği bulunan girişimci, 3 yıl önce Bursa´dan getirtiği bir yumurta ile başladığı deve kuşu işinde şimdi binlerce YTL gelir elde ediyor.

    Edinilen bilgiye göre, Sarıçevre Köyünde Recep Uyanık (47), 3 yıl önce hobi olarak deve kuşu üretimine başladı.

    Evinin bulunduğu arazi içinde yetiştirdiği hayvanlara olan ilgisi nedeniyle bir de deve kuşu bulundurmak isteyen Uyanık, Bursa´dan bir yumuta getirterek ilk deve kuşunu üretti.

    Zaman içinde deve kuşlarını ekonomik anlamda üretmeye karar veren Uyanık, daha sonra edindiği yumurtalarla ürettiği deve kuşlarından bir çiftlik oluşturdu.

     

    Kısa sürede 3 dönümden fazla bir alanı deve kuşu üretim çiftliği haline getiren Uyanık, halen onlarca deve kuşunu ticari amaçlı yetiştiriyor.

    Deve kuşu üretimini tamamen kendi imkanları ve kimseden destek almadan yürüttüğünü belirten Uyanık, ´´Hobi olarak başladığım deve kuşu üretimi, şimdi mesleğim haline geldi. Her geçen gün deve kuşu sayısı artıyor. Anaç deve kuşlarının yanında yavru da yetiştiriyorum´´ dedi.

    Deve kuşu üretiminin her anlamda ekonomik ve karlı bir yatırım olduğunu belirten Uyanık, çiftliği daha da geliştireceğini söyledi.

    Türkiye´de deve kuşunun yeni yeni tanınmaya başladığını, oysa deve kuşunun eti, yumurtası ve derisinin ticari amaçlı üretildiğini anlatan Uyanık, şunları kaydetti:

    ´´Deve kuşunun eti, yumurtası ve derisi talep görüyor. Derisinden çanta, kemer, ayakkabı yapılıyor. Yumurtası ise protein bakımdan tercih ediliyor. Yaklaşık 1.5 kilo gelen yumurtanın kabukları ayrıca süs eşyası ve takı yapımında kullanılıyor. Etini ise özel sipariş üzerine gönderiyoruz. Ülkemizde deve kuşu eti pek tüketilmiyor. İnsanlar alışkanlıklarından vazgeçmiyor, sığır, koyun etini tercih ediyor. Sağlıklı ve lezzetli bir et olmasına rağmen Türkiye´de çoğu kimse deve kuşu etinin tadını bilmiyor. Oysa yağsız olduğu için pek çokları tarafından tercih ediliyor.´´

    Canlı deve kuşu satışı yaptığını da anlatan Uyanık, genellikle canlı deve kuşu taleplerinin hayvanat bahçeleri ile turistik tesis gibi işletmelerden geldiğini söyledi.

    Uyanık, canlı deve kuşlarının tanesinin 2 bin 500, derisinin ise 150 avro dolayında alıcı bulduğunu da bildirdi.

    http://www.haber7.com/haber/20080919/Hobi-icin-basladi-ciftlik-kurdu.php

    a
    12-10-2012 05:49

      Yaban TV Haberi Devekuşu çiftlikleri kapanıyor

      emine Emine Fire Avatar

      DEVEKUŞU ÇİFTLİKLERİ KAPANIYOR
      Yeterli İlgiyi Görmeyen Yaklaşık 500 Deve Kuşu Çiftliği Kapanıyor Türkiye´de 1995 yılında kurulmaya başlanan ve sayıları 500´e kadar ulaşan deve kuşu çiftlikleri talep yetersizliği nedeniyle birer birer kapanıyor.

      Karlı bir yatırım aracı görülerek birçok ilde binlerce lira harcanarak kurulan deve kuşu çiftlikleri deve kuşu etine halkın rağbet göstermemesi edeniyle kapanma tehlikesiyle karşı karşıya bulunuyor.

      10 yıl önce sayıları 500´e kadar ulaşan deve kuşu çiftliklerinin birçoğunun kapısına talep yetersizliği nedeniyle kilit vuruldu. Sakarya´da son birkaç yıl içinde yaklaşık 10 çiftliğin kapatıldığı ve ilde üretimin sonlandırıldığı belirtildi.

      Talebin canlandırılması ve ihracat imkanlarının artırılması amacıyla deve kuşu üreticilerinin aynı çatı altında toplanması için Bursa merkezli Devekuşu Yetiştiricileri İşletme Kooperatifi kuruldu.

      Deve Kuşu Yetiştiricileri Derneği Başkanı ve Uludağ Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. İbrahim Ak, yaptığı açıklamada, talep yetersizliği
      nedeniyle deve kuşu üretiminin çok düşük düzeyde olduğunu belirtti. Üreticilerin bir araya gelerek organize olamamalarının sorunu büyüttüğünü
      ifade eden Ak,Sözlerine şöyle devam etti:

      "Türkiye´de deve kuşu üretimine 1995 yılında başlandı. 1997 yılında
      üniversitemizde ilk üretim faaliyetine başladık. 2000´li yıllarda irili ufaklı çiftlik sayısı 500´lere kadar ulaştı. Şu an üretim çok düşük düzeyde çünkü ürünlere talep yetersizliği var. Sayı birkaç bin damızlığa kadar indi. Türkiye´de en fazla 2 bin damızlık kaldı. dedi

      http://www.yabantv.com/haber/3408-devekusu-ciftlikleri-kapaniyor

      a
      12-10-2012 05:50

        Rota Haber - Devekuşları, yetiştiricilerinin paralarını yedi bitirdi

        emine Emine Fire Avatar


        Devekuşları, yetiştiricilerinin paralarını yedi bitirdi .
        Pazartesi, 09 Haziran 2008 01:48 Haberler (Arşiv) .  .Halkımız devekuşu yiyecek diyorduk. Halkımız devekuşu yemedi. Devekuşları, yetiştiricilerinin parasını yedi.

        devekuşuzararları
        Devekuşu eti şöyle iyi, böyle iyidir... Devekuşu yetiştirmek şöyle kârlı, böyle kârlıdır havası basılınca, Aman bu fırsatı kaçırmayalım diyenler, işin aslını astarını araştırmadan balıklama devekuşu işine girdi.

        İsraile, Güney Afrikaya ve Bazı Avrupa Birliği ülkelerine oluk oluk para akıtarak devekuşu anaçlarını ithal ettik. 500 kadar çiftlikte devekuşu yetiştirilmeye başlandı. Devekuşu Yetiştiricileri Derneği Başkanı Prof. Dr. İbrahim Aka göre, çiftliklerin yüzde 80i kapandı. Şimdilerde yaklaşık 100 kadar çiftlikte devekuşu üretiliyor.

        Devekuşları en fazla 2.5 m boya, 140-150 kg ağırlığa ulaşan güçlü ve hızlı koşan hayvanlardır. Tekmeleri bir insanı öldürecek güçtedir.

        Devekuşunun özelliği yemi hızlı ete dönüştürmesidir. 5 kg yemden 1 kg canlı ağırlık elde edilir. Sığırlara ve koyunlara verilen birçok yemi yer. Kuru ya da yeşil yonca, mısır silajı, fabrika yemi ile de beslenebilir

        Değeri anlaşılamadı

        Devekuşu 10-14 ayda kesilebilir ağırlığa ulaşır. Bir yaşında 90 kg canlı ağırlıktaki bir devekuşundan 35 kg kemiksiz et elde edilir. Devekuşu etinin özelliği sağlıklı kırmızı et olması, kolesterol ve yağ oranının düşüklüğü ve kalp-damar sağlığı açısından önemli olan Omega 3 bakımından zengin olmasıdır. Şimdilerde 90 kg canlı bir devekuşunun fiyatı 450 YTL dolayında.
        Prof. Dr. İbrahim Ak, devekuşunun diğer et hayvanlarına göre farkını şöyle açıklıyor: Devekuşu yılda 50-100 yumurta yapıyor. Yumurtaların 25-40ından 42 günde civciv çıkabiliyor. Açık anlatımıyla bir yılda sığırdan 1 döl, koyundan 2 döl alınabilirken devekuşundan en az 25 - 30 döl almak mümkün olabiliyor.

        Uludağ Üniversitesi Zıraat Fakültesinde bir Devekuşu Araştırma ve Üretim Çiftliği var. Üniversite, devekuşu üreticilerine yardımcı olmaya çalışıyor.

        Tanıtım yapılamadı

        Türkiyede devekuşu yetiştiriciliğinin entegre bir sanayi haline gelememesi, devekuşu etinin tanıtımının yapılamaması bu konuda yatırım yapanların büyük kayıplarla karşılaşmalarına yol açtı.
        Devekuşu çiftliklerinin önde gelenleri, Konyadaki Kontür, Çeşmedeki Kerasus, Nevşehirdeki Boy Besicilik ve Gaziantepteki Sanko çiftlikleri, devekuşu ürünlerine olan talep yetersizliği nedeniyle üretimlerini büyük oranda durdurdular.

        Şimdilerde devekuşunun derisinin işlenmesi ve ihracatı konusunda ciddi girişimler var. Ülkemizde ham devekuşu derisinin tanesi 60 dolardan ihraç edilebilmekte veya aynı fiyattan ülkemizdeki deri sanayicileri tarafından alınarak deri ürünlerine işlenebilmektedir. Fil ve timsah derisinden sonra en değerli derilerden biri olarak kabul edilen devekuşu derisi, lüks kadın çantası ve ayakkabısı yapımında kullanılıyor. Devekuşu yetiştiricileri derneği bu günlerde devekuşu yetiştiricilerinin sorunlarının çözümü ve devekuşu etinin değerlendirilmesi konusunda Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, Et Entegre tesisleri ve Deri Sanayicileri ile işbirliği konusunda yoğun çaba içinde

        Kaynak:http://www.rotahaber.com

        a
        12-10-2012 05:53

          Devekuşu Yetiştiriciliği

          emine Emine Fire Avatar

          Devekuşu Yetiştiriciliği
          Dünya nüfusundaki hızlı artış, beslenme sorununun önemini ortaya koymaktadır. Bu durum, insanları yeni kaynakları aramaya ve alternatif  besin maddelerine yönelik araştırmalar yapmaya ihtiyaç duyar hale getir-mektedir. İnsanoğlunda yenilik arayışı ve daha iyisini üretme isteği vardır. Söz konusu isteğin gerçekleşmesi, bilimsel çalışmalar ve teknolojik ilerlemelerin uygulanması ile mümkün olacaktır. 20. Yüzyılda bilim ve tekno-lojideki gelişmelerin parelelinde, hayvancılık önemli seviyelerde mesafe kaydetmiştir. İnsanların sağlıklı ve ye-terli ölçüde beslenmesi için hayvansal proteinler gereklidir.

          Bilinen hayvansal protein kaynaklarına alternatif olması ve ülkemizin hayvansal protein açığının kapa- tılmasına katkıda bulunması amacıyla, her yönüyle ekonomik bir kanatlı hayvan olan Devekuşu yetiştiriciliği önemli olmaktadır.

          Devekuşu kanatları küçülen ve uçma yeteneğini kaybeden kuşlar sınıfına giren koşocu-yürüyen kuş- lardandır. Bu günkü yaşadığı bölgeler Afrikanın doğusu ile güneyindeki sıcak ve kurak iç bölgelerdir. Eski çağlarda Büyük Sahradan Orta Asya çöllerine kadar uzanan geniş bir alanda yaşadığı bilinmektedir.

          Yaklaşık 13-14 cm gaga uzunluğuna sahip olup ağzında diş yoktur. Kafası vücuduna oranla küçük boy-nu uzundur. Boyları 2-2,8 m arasında değişir. İki tırnaklı uzun ve güçlü bacaklara sahiptir. Baş boyun ve bacaklar sert ince, kanatlar ile gövdesi gösterişli ve tüylüdür. Göğüs kemeği bulunmamaktadır. Erginlerenin canlı ağırlığı 110-160 kg. arasında değişmektedir. Bunun doğada özgürce yalnız Afrikanın doğusu ve güneyinde rastlanmak- tadır. Gerektiğinde ortalama 60 km/saat süratle koşmakta hatta 90 km/saat hıza dahi ulaşabildiği bildirilmektedir. Ayakları ile tekme atarak, gagası ile darbe vurarak kendisini korur. Ortalama 60/70 yıl yaşarlar. Bakım ve besleme ortamına göre 20-30 yıl damızlıkta kullanılabilirler.

          Evcilleştirilmeleri, tüylerinin kadın giysilerinde kullanılmasıyla başlamıştır. Bu gün deresi eti ve tüyü

          İçin, başta Güney Afrika olmak üzere ABD, Avustralya, Kanada, Çin, Zimbabve, Bostvana, Namibya, İsrail ve Avrupanın çeşitli ülkelerinde çiftliklerde yetiştirilmektedir.  

          Ülkemizde Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesinde ve Kırşehir ile Antalyada damızlık verebilecek ka- pasitede üretim yapılmaktadır. Ancak ülkemiz için oldukça yeni bir hayvancılık dalıdır. Giderek meraklı üretici sayısı artmaktadır.

          Üretimi :

          Devekuşlarının üretimi, tabii kuluçka ve kuluçka makinalarında yapılmaktadır. Yılda 40 ila 100 arası yumurta veren dişiler erkeklerine nazaran daha ufak yapılı olup, grimsi-kahve renklidir. Erkekleri ise siyah renkli olup kanat ve kuyrukta beyaz renkli gösterişli tüyler bulunur. Dişiler 2-2.5 yaşında, erkekler 2.5-3 yaşında eşey

          eşeysel olgunluğa erişirler. Dişiler genellikle Nisan-Eylül döneminde yumurtlarlar. 2-3 gün arayla yumurtlar, iki haftalık bir aradan sonra tekrar tekrara yumurtlarlar. 1100-1800 gr. Ağırlığındaki yumurtalardan yaklaşık 50 kada-rı damızlık değerdedir. Bakım ve beslenme durumuna göre ve yumurta verimi artabilir. Yumurtalardaki döllülük oranının artması için 1 erkek 2 dişi şeklindeki eşlemelerde her iki cinsiyetinde aynı yaş grubunda olmasına dikkat edilmelidir. Erkekler çiftleşme öncesi dişinin etrafında kanatlarını açarak dans eder. Bu dönemlerde sinirli ve sal- dırgan olurlar.

          Kuluçkalık yumurtalar 13-18 C derecelik % 22-25 nemli odalarda, temizlenip dezenfekte edilerek depo-

          lanır. Uygun koşullarda 7-14 gün süreyle muhafaza edilebilir. Kuluçka süresi 42 gün olup, döllük oranı %70, ku-luçka randımanı %75 civarındadır. Kuluçka ısısı 36.2 Cdir. Fümigasyondan sonra hazır durumdaki kuluçka ma-kinalarına yerleştirilen yumurtalar 14 günde döllülük kontrolüne 39. günde de inficar bölümüne alınırlar. Çıkan civcivlerin ilk üç aylık dönemi en kritik devredir. Bu dönemde %30 lara varan ölümler olabilir. Üç aylık dönemi atlatan civcivlerin yaşama gücü oldukça yüksektir. Devekuşu yumurtası 24-25 tavuk yumurtasına eşdeğer büyük-lüktedir. Daha ziyade damızlık olarak kullanılmasının yanı sıra yemeklik olarakda kullanılmaktadır.

          Devekuşu 9-12 aylık olduklarıda ( yaklaşık 90-110 kg) kesilirler. Eti kırmızı renkli olup, yağsız ve koles-terolü düşük, yumuşak bir ettir. Avrupa ve Amerikada yaygın olarak kullanılmaktadır. Kilosunun 17-18 dolardan

          Satıldığı ifade edilmektedir. Yağ oranı % 3, kolesterol miktarı ise dana etinin yaklaşık % 55-60ı kadardır. Et ran-dımanı % 40-50 arasında olup en kıymetli kısımları butlarıdır.

          Derisi devekuşunun en değerli ürünüdür. Sığır derisinden 3-5 kat daha dayanıklıdır. Kalite olarak timsah

          Ve fil derisi ile karşılaştırılabilecek düzeyde olup, suya karşı dayanıklı yumuşak bir deredir. Güney Afrikadaki çiftliklerin gelirini % 75 ini deri,  % 20 sini et ve % 5 ini ise tüyleri teşkil etmektedir. Derisinden, şapka, eldiven, çanta ve bot yapılmaktadır. Tüylerinin, moda sektöründe süslü giysi ve şapka yapımlarında kullanılması evcilleş-tirilmesinin başlangıcı olmuşsa da bugün, eskisi kadar önem taşımamaktadır. Ancak yine de 8 ayda bir kesilen tüy-ler bir gelir kaynağı olmaya devam etmektedir.

          Sevk ve İdaresi :

          Devekuşu yetiştiriciliği için üreticiler aşağıdaki sistemlerden birini seçebilirler. Bu, üreticinin imkan- larına göre belirlenir.

          a-)  Ekstansif Sistem : Doğal koşullarda, açık alan yetiştiriciliği.

          b-)  Yarı Entansif Sistem : Yarı kapalı yarı açık alan yetiştiriciliği.

          c-)  Entansif Sistem : Tamamen kapalı barınaklarda yapılan yetiştiricilik.

          Devekuşları için en uygun ısı 18-20 C dir. Yaşantılarını daha soğuk ve daha sıcak ortamlarda da sür- dürürler. Ancak soğuk ve yağışlı ortamları pek sevmezler. Verimli bir üreme sezonu için sıcak ortamı tercih eder- ler. İstenen seviyede bir üretim için besleme, bakım ve çevre ısılarına dikkat etmek gerekmektedir. Devekuşlarını stresten uzak tutmalı, sevk ve idaresi yumuşak ve dikkatli yapılmalıdır. Ani korku ve sert davranışlara meydan ve- rilmemelidir. Bu durum yumurta verimindeki ani düşmelerle kendini gösterir.

          Erkekleri üreme mevsimi dışında dişilerle bir arada bulundurulmamalıdır. Dişi ve erkekler çiftleşme  dönemleri dışında birbirlerini görmediği takdirde daha yüksek cinsel aktiviteye sahip olurlar. Devekuşu çiftlikleri 

           enaz 2 m yüksekliğindeki çitlerle çevrilmeli, barınakların yüksekliği ise 3 m den alçak olmamalıdır. Merada otla-tılmaları için 10-15 hayvana 1 hektar, dinlenme ve gezinti için ise 40 hayvana 1 hektar arazi düşünülmelidir.

          Beslenme :

          Devekuşu yetiştiriciliğinde büyük gider yem gideridir. Bu nedenle kısmen de olsa meraya dayalı besle-me daha ekonomiktir. Merada buldukları ot tohumları, yeşil ot türleri yanında ufak böcek gibi bir takım canlıları da yerler. Diğer kanatlılarda olduğu gibi dengeli beslenmeleri çok önemlidir. Toz yemler burun deliklerine kaçma- ması nedeniyle pek sevilmez. Hayvanın yaşa göre düzenlenmiş rasyonlarla ve mutlaka peletlenmiş yemlerle bes-meleri gerekir. Fakat bu fabrika yemlerinde bilhassa vitamin ihtiyaçlarına çok dikkat edilmelidir. Yeşil yonca ve diğer yeşil ot veya sebze çeşitlerinin kıyılarak yemlerine karıştırılması yemi daha lezzetli ve iştah açıcı hale geti-recektir.


           

          Yemin Temel Besin Maddeleri :

          A-)  Enerji Maddeleri : Karbonhidratlar (tahıllar) ve yağlar.

          B-)  Proteinli Maddeler : Bakla, Soya fasulyesi, Yer fıstığı gibi yağlı tohumlar ve küspeler.

          C-)  Vitaminler : Sentetik vitaminler ve yeşil yemler.

          D-)  Mineral Maddeler : Kemik unları, kireç taşı, midye kabukları ve fosfor ihtiva eden kalsiyum bileşikleri ile tuz.  

          Bu besin maddelerinin karma yemlerdeki oranlarını yaş gruplarına göre dengeli bir şekilde düzenle-mek gerekir. Civciv, Piliç ve anaç yemleri özellikle kapalı sistemlerde titizlikle hazırlanmalıdır. Yumurtlama döneminde kesinlikle yem değişikliklerine gidilmemelidir.

          Civcivlerin Beslenmesi : Yumurtadan çıktıktan sonra ilk 3-4 gün yiyeceğe ihtiyaç duymazlar. Yumur-ta sarısındaki besin maddeleri bu süre içindeki ihtiyaçlarını karşılar. Bu süre sonuna doğru yem yemeye başlarlar. Kümes ısıları tavuk civcivi gibi düzenlenebilir. Yani ilk hafta 35 C daha sonra 20 C ye kadar azaltılarak düzenle-nir. Yeme alıştırma genelde lapa türü hazırlanmış yemlerle yapılmalı daha sonra fabrikalarda hazırlanmış  Deve-kuşu Civciv Yemi verilmelidir. Bu yemler minimum % 18 proteinli, 2600 Kcal/kg enerji, sindirimi kolay, bakteri mantar yönünden temiz olmalıdır. 1-2 hafta sonra bu yemlerin içine kaliteli yeşil yemler ilave edilebilir. Yemler-deki kalsiyum oranı % 2 yi geçmemelidir. Fazla kalsiyum bacak bozukluklarına sebep olabilir. Civciv yemi 40-50 gramla başlayarak yaş ilerledikçe 500-600 grama çıkarılır. İçme sularının temizliği de çok önemlidir. Temizliğe çok dikkat edilmeli su kapları günde birkaç kez yıkanmalıdır.

          Piliçlerin Beslenmesi : Civcivler 6 aylık olduktan sonra piliç devresine geçerler. Damızlıkta kullanıla-cakları 2 yaşına kadar bu döneme uygun Devekuşu Piliç Yemi ile beslenmelidir. %16/17 proteinli 2450 Kcal/kg enerjili % 2-2.5 oranında kalsiyum ve bunun 1/3 oranında fosfor ihtiva etmesi gereken bu yemlerde selüloz miktarı civciv dönemine göre daha yüksek olabilir. Ancak yeşil yem veya vitamin düzeylerine çok dikkat edilmelidir.

          Damızlığa ayrılacak hayvanların yağlandırılmaması için yemlerin kalori düzeyi titizlikle kontrol altında tutulmalıdır. Yedikleri yem miktarı günlük 1 kg dan, giderek 3 kg a kadar yükseltilir. Yemlerin yapısı pelet şeklin-de olmalı ve imkanlar ölçüsünde yeşil yemlerle lezzetlendirmeye çalışılmalıdır.

          Damızlıkların Beslenmesi : Dişiler 2 yaşında, erkekler ise 2.5- 3 yaşında damızlık olarak kullanılırlar. Dişiler 18-20 aylıkken yumurtlamaya başlarlar ise de 2 yaşından önce çiftleştirmeye alınmamalıdır. Günlük yem tüketimleri 5 kg a kadar yükseltilebilir. Kaliteli kaba yemlerle takviye edilerek Devekuşu Damızlık Yumurta Yemi verilmelidir. Bu yemler, minimum % 15 protein, 2450-2500 Kcal/kg enerji, % 3-4 oranında kalsiyum %0.35-0.40 fosfor ihtiva eden, bakteri ve küf yönünden temiz olmalıdır.

          Ergin hayvanlar günde 1-1.5 kg taş yu-tarlar bunu hazımı kolaylaştırmak için yaparlar. Her yaş dönemi için hazırlanan yemlerde vitamin düzeyi çok iyi ayarlanmalıdır. Sağlıklı bir döl verimi için, bilhassa serbest otlama imkanı olmayan yetiştiricilikte bu çok önemlidir. Yemler, diğer dönemlerde olduğu pelet şeklinde olan, içme suları ve su kaplarını temizliğine dikkat edilmelidir. Bütün yem çeşitlerinde önemli olan yemlerin ekonomik olmasıdır.

          Hastalıkları :

          Devekuşunun belli başlı hastalığı bulunmamaktadır. En çok ilk üç aylık ölümleri kayda değerdir. Kuluç-da yeteri kadar sıcaklık ve nem verilmemesi, havalandırma sorunları, yumurtaların gereği kadar çevrilmemesi, ka-buk altının artmasına çıkan civcivlerinde yaşama gücünün düşük olmasına neden olmaktadır. Bunun yanı sıra A,B, C, ve biotin gibi önemli vitaminlerin eksiklikleri tüm kanatlılar gibi Devekuşlarında da çeşitli anomaliler meydana getirirler. İlk üç aylık dönemi atlatan civcivlerin yaşama gücü yüksektir. Ancak en çok görülen bir sorunda ayak bozukluklarıdır

          a
          12-10-2012 05:56

            Devekuşu Yetiştiriciliği Video

            emine Emine Fire Avatar

            a
            12-10-2012 06:15

              Devekuşu Yetiştiriciliği Video

              emine Emine Fire Avatar

              a
              12-10-2012 06:19

                İSTANBUL TİCARET ODASI - DEVEKUŞU SEKTÖR PROFİLİ

                emine Emine Fire Avatar


                İSTANBUL TİCARET ODASI
                Etüt ve Araştırma Şubesi
                DEVEKUŞU SEKTÖR PROFİLİ
                Hazırlayan
                Birgül Subaşı
                Mayıs 2003

                I. BÖLÜM
                GENEL BİLGİLER
                1.Devekuşunun Fiziksel Yapısı
                Devekuşları, iki ayrı ırktır. Birincisinin anavatanı Güney Amerika olup, boyu 2-
                2.5 metre olan, ağırlığı 200 kga kadar çıkabilen bir ırktır (Ostrich). İkincisinin, ise
                anavatanı Avustralya olup, boyu nispeten kısa olmakla birlikte 1.5-1.7 metre
                uzunluğuna erişebilen daha küçük yapılı (50-60 kg) hayvanları temsil eder (Emus).
                Devekuşu kanatları küçülen ve uçma yeteneğini kaybeden kuşlar sınıfına giren
                koşucu yürüyen kuşlardandır. Bugünkü yaşadığı bölgeler Afrikanın doğusu ile
                güneyindeki sıcak ve kurak iç bölgelerdir. Eski çağlarda Büyük Sahradan Orta Asya
                çöllerine kadar uzanan geniş bir alanda yaşadığı bilinmektedir.
                Günümüzde yaşayan devekuşu türlerinin en büyüğü Afrika kökenli
                devekuşudur. Evcilleştirilmeleri, tüylerinin kadın giysilerinde kullanılmasıyla
                başlamıştır. Bu gün deresi eti ve tüyü için, başta Güney Afrika olmak üzere ABD,
                Avustralya, Kanada, Çin, Zimbabve, Bostvana, Namibya, İsrail ve Avrupanın çeşitli
                ülkelerinde çiftliklerde yetiştirilmektedir.
                Ülkemizde Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesinde ve Kırşehir ile Antalyada
                damızlık verebilecek kapasitede üretim yapılmaktadır. Ancak ülkemiz için oldukça
                yeni bir hayvancılık dalıdır.
                Genel olarak devekuşlarının fiziksel özelliklerini aşağıdaki şekilde
                sıralayabiliriz.
                a) Ortalama yaşam süresi 45-50 yıldır.
                b) Yetişkin bir kuşun ağırlığı 150-155 kgdır
                c) Bir kuşun yumurta verimi yılda 40-70 adettir.
                d) Yumurta ağırlığı 1000-1200 grdır.
                e) Bir kuşun senelik civciv verimi 15-20 tanedir.
                f) Kuluçka süresi 42-48 gündür.
                g) Ağırlığı 14 ayda 50-60 kga ulaşır
                h) 60 kglık bir hayvandan 37 kg net et alınabilinir.
                i) Devekuşu eti kırmızı et sınıfına girmektedir. Ancak devekuşu etinin yağ
                oranı kg başına % 3 mg olup, bu oran kırmızı etde kg başına 5.8 mgdır.
                Bu özelliği ile beyaz et özelliği taşımakla birlikte %21 protein içermesi ile
                hindi ve tavuk etine nazaran protein açısından daha zengindir.
                j) Derisi, tüyü, gagası, tırnakları, gözün bazı maddeleri, giyim, süsleme,
                kimya sanayi, kozmetik sanayi ve göz cerrahisinde kullanılmaktadır.
                k) Uçma yeteneğine sahip olmamasına karşın saatte 70 km hıza ulaşabilen
                güçlü bacak yapısına sahiptir. Doğal ortamları olan Afrikada gündüzleri +50°C geceleri - 40°Cye varan oldukça sert iklim koşullarına rağmen
                varlıklarını sürdürmüşlerdir.
                l) Beslenme şekli doğal ortamda ot, tohum ve böceklerdir. Kültür hayvancılığı
                sistemine alındığında ise yüksek kalitede verim elde etmek için özel palet
                yem tercih edilmelidir. Devekuşlarının günlük yem tüketimi ortalama 2-2.5
                kg arasındadır.
                m) Devekuşu 20gr ağırlığında beyine sahip kafa yapısı, süngerimsi bir madde
                ile kaplıdır. Hayvan sakin görünüşünün aksine korkutulduğu zaman çok
                tehlikeli olmaktadır. Savunmasını ayakları ile yapmakta olup, bir tekme
                darbesi 250 kg kuvvete sahiptir.
                n) Devekuşları çok eşli olduğundan genellikle kuluçkaya erkekler yatar.
                Nadiren de olsa dişilerin de yattığı görülmüştür. Yavruların bakımı erkek
                devekuşu tarafından yapılır.
                2. Devekuşu Yetiştiriciliği Hakkında Genel Bilgiler
                Devekuşlarının üretimi, tabii kuluçka yoluyla ve kuluçka makinalarında
                yapılmaktadır. Yılda 40 ila 100 arası yumurta veren dişiler, erkeklerine nazaran daha
                ufak yapılı olup, grimsi-kahve renklidir. Erkekleri ise siyah renkli olup kanat ve
                kuyrukta beyaz renkli gösterişli tüyler bulunur. Dişiler 2-2.5 yaşında, erkekler 2.5-3
                yaşında olgunluğa erişirler. Dişiler genellikle Nisan-Eylül döneminde 2-3 gün arayla
                yumurtlar, iki haftalık bir aradan sonra tekrar yumurtlar. 1100-1800 gr. ağırlığındaki
                yumurtalardan yaklaşık 50 kadarı damızlık değerdedir. Bakım ve beslenme
                durumuna göre yumurta verimi artabilir. Yumurtalardaki döllülük oranının artması için
                1 erkek 2 dişi şeklindeki eşlemelerde her iki cinsiyetinde aynı yaş grubunda olmasına
                dikkat edilmelidir.
                Kuluçkalık yumurtalar 13-18 °C sıcak ve % 22-25 nem oranındaki odalarda,
                temizlenip dezenfekte edilerek depolanır. Uygun koşullarda 7-14 gün süreyle
                muhafaza edilebilir. Kuluçka süresi 42 gün olup, döllük oranı %70, kuluçka randımanı
                %75 civarındadır. Kuluçka ısısı 36.2 °Cdir. Fümigasyondan sonra hazır durumdaki
                kuluçka makinalarına yerleştirilen yumurtalar 14 günde döllülük kontrolüne 39. günde
                de inficar bölümüne alınırlar. Çıkan civcivlerin ilk üç aylık dönemi en kritik devredir.
                Bu dönemde ölüm oranı %30´a çıkabilir. Üç aylık dönemi atlatan civcivlerin yaşama
                gücü oldukça yüksektir. Devekuşu yumurtası 24-25 tavuk yumurtasına eşdeğer
                büyüklüktedir. Daha ziyade damızlık olarak kullanılmasının yanı sıra yemlik olarak da
                kullanılmaktadır.
                Devekuşu 9-12 aylık olduklarında ( yaklaşık 90-110 kg) kesilir. Eti kırmızı
                renkli olup, yağsız ve kolesterolü düşük, yumuşak bir ettir. Avrupa ve Amerikada
                yaygın olarak kullanılmaktadır. Kilosunun 17-18 dolardan satıldığı ifade edilmektedir.
                Yağ oranı % 3, kolesterol miktarı ise dana etinin yaklaşık % 55-60ı kadardır. Et
                randımanı % 40-50 arasında olup en kıymetli kısımları butlarıdır
                Derisi devekuşunun en değerli ürünüdür. Sığır derisinden 3-5 kat daha
                dayanıklıdır. Kalite olarak timsah ve fil derisi ile karşılaştırılabilecek düzeyde olup,
                suya karşı dayanıklı yumuşak bir deridir. Güney Afrikadaki çiftliklerin gelirinin % 75
                ini deri, % 20 sini et ve % 5 ini ise tüyleri teşkil etmektedir. Derisinden, şapka,
                eldiven, çanta ve bot yapılmaktadır.

                a
                12-10-2012 06:23

                  İSTANBUL TİCARET ODASI - DEVEKUŞU SEKTÖR PROFİLİ

                  emine Emine Fire Avatar

                  Devekuşu yetiştiriciliği için üreticiler aşağıdaki sistemlerden birini seçebilirler.
                  Bu, üreticinin finansal imkanlarına göre belirlenir.
                  a-) Ekstansif Sistem : Doğal koşullarda, açık alan yetiştiriciliği.
                  b-) Yarı Entansif Sistem : Yarı kapalı yarı açık alan yetiştiriciliği.
                  c-) Entansif Sistem : Tamamen kapalı barınaklarda yapılan yetiştiricilik.
                  Devekuşları için en uygun ısı 18-20 °C dir. Yaşantılarını daha soğuk ve daha
                  sıcak ortamlarda da sürdürürler. Ancak soğuk ve yağışlı ortamları pek sevmezler.
                  Verimli bir üreme sezonu için sıcak ortamı tercih ederler. İstenen seviyede bir üretim
                  için besleme, bakım ve çevre ısılarına dikkat etmek gerekmektedir. Devekuşlarını
                  stresten uzak tutmalı, sevk ve idaresi yumuşak ve dikkatli yapılmalıdır. Ani korku ve
                  sert davranışlara meydan verilmemelidir. Bu durum yumurta verimindeki ani
                  düşmelerle kendini gösterir. Devekuşu çiftlikleri en az 2 m yüksekliğindeki çitlerle
                  çevrilmeli, barınakların yüksekliği ise 3 m den alçak olmamalıdır. Merada otlatılmaları
                  için 10-15 hayvana 1 hektar, dinlenme ve gezinti için ise 40 hayvana 1 hektar arazi
                  düşünülmelidir.
                  Devekuşu yetiştiriciliğinde büyük gider yem gideridir. Bu nedenle kısmen de
                  olsa meraya dayalı besleme daha ekonomiktir. Merada buldukları ot tohumları, yeşil
                  ot türleri yanında ufak böcek gibi bir takım canlıları da yerler. Diğer kanatlılarda
                  olduğu gibi dengeli beslenmeleri çok önemlidir. Toz yemler burun deliklerine kaçmaması
                  nedeniyle pek sevilmez. Hayvanın yaşına göre düzenlenmiş palet yemlerle
                  beslenmeleri gerekir. Aşağıda hayvanların evrelerine göre nasıl beslenecekleri
                  anlatılmaktadır:
                  Civcivlerin Beslenmesi : Yumurtadan çıktıktan sonra ilk 3-4 gün yiyeceğe
                  ihtiyaç duymazlar. Yumurta sarısındaki besin maddeleri bu süre içindeki ihtiyaçlarını
                  karşılar. Bu süre sonuna doğru yem yemeye başlarlar. Kümes ısıları tavuk civcivi gibi
                  düzenlenebilir. Yani ilk hafta 35 °C daha sonra 20 °C´ ye kadar azaltılarak düzenlenir.
                  Yeme alıştırma genelde lapa türü hazırlanmış yemlerle yapılmalı daha sonra
                  fabrikalarda hazırlanmış Deve-kuşu Civciv Yemi verilmelidir. Bu yemler minimum
                  % 18 proteinli, 2600 Kcal/kg enerji, sindirimi kolay, bakteri mantar yönünden temiz
                  olmalıdır. 1-2 hafta sonra bu yemlerin içine kaliteli yeşil yemler ilave edilebilir.
                  Yemlerdeki kalsiyum oranı % 2 yi geçmemelidir. Fazla kalsiyum bacak
                  bozukluklarına sebep olabilir.
                  Piliçlerin Beslenmesi : Civcivler 6 aylık olduktan sonra piliç devresine
                  geçerler. Damızlıkta kullanılacaklar, 2 yaşına kadar bu döneme uygun Devekuşu
                  Piliç Yemi ile beslenmelidir. %16/17 proteinli 2450 Kcal/kg enerjili % 2-2.5 oranında
                  kalsiyum ve bunun 1/3 oranında fosfor ihtiva etmesi gereken bu yemlerde selüloz
                  miktarı civciv dönemine göre daha yüksek olabilir. Ancak yeşil yem veya vitamin
                  düzeylerine çok dikkat edilmelidir.
                  Damızlığa ayrılacak hayvanların yağlandırılmaması için yemlerin kalori düzeyi
                  titizlikle kontrol altında tutulmalıdır. Yedikleri yem miktarı günlük 1 kg dan, giderek 3
                  8
                  kg a kadar yükseltilir. Yemlerin yapısı palet şeklinde olmalı ve imkanlar ölçüsünde
                  yeşil yemlerle lezzetlendirmeye çalışılmalıdır.
                  Damızlıkların Beslenmesi : Dişiler 2 yaşında, erkekler ise 2.5- 3 yaşında
                  damızlık olarak kullanılırlar. Bu dönemde günlük yem tüketimleri 5 kg a kadar
                  yükseltilebilir. Kaliteli kaba yemlerle takviye edilerek Devekuşu Damızlık Yumurta
                  Yemi verilmelidir. Bu yemler, minimum % 15 protein, 2450-2500 Kcal/kg enerji, % 3-
                  4 oranında kalsiyum %0.35-0.40 fosfor ihtiva eden, bakteri ve küf yönünden temiz
                  olmalıdır.
                  Ergin hayvanlar günde 1-1.5 kg taş yutarlar bunu hazmı kolaylaştırmak için
                  yaparlar. Her yaş dönemi için hazırlanan yemlerde vitamin düzeyi çok iyi
                  ayarlanmalıdır. Sağlıklı bir döl verimi için, bilhassa serbest otlama imkanı olmayan
                  yetiştiricilikte bu çok önemlidir.
                  Hastalıkları :
                  Devekuşunun belli bir hastalığı yoktur. En çok ilk üç aylık dönemde ölümleri
                  kayda değerdir. Kuluçkada yeteri kadar sıcaklık ve nem verilmemesi, havalandırma
                  sorunları, yumurtaların gereği kadar çevrilmemesi, kabuk altının artması çıkan
                  civcivlerin yaşama gücünün düşük olmasına neden olmaktadır. Bunun yanı sıra A,B,
                  C, ve biotin gibi önemli vitaminlerin eksiklikleri tüm kanatlılar gibi Devekuşlarında da
                  çeşitli rahatsızlıklar meydana getirirler. İlk üç aylık dönemi atlatan civcivlerin yaşama
                  gücü yüksektir. Devekuşlarında en çok görülen sağlık problemi ayak bozukluklarıdır.
                  3. Devekuşunun Diğer Çiftlik Hayvanları İle Karşılaştırılması
                  Devekuşu yetiştiricileri geleneksel sığır ve koyun besiciliğine göre
                  devekuşunun çok daha kazançlı olduğunu vurguluyorlar. Devekuşunun besi hayvanı
                  olarak yetiştirilmesini cazip kılan en önemli faktörler;
                  - Bir besi sığırı 1 kg ağırlık artışı için 5 kg yem tüketirken deve kuşları aynı
                  ağırlık için 2 kg yem tüketiyor.
                  - Devekuşunun üreme kapasitesi besi sığırından daha yüksek. 12 aylık süre
                  içinde besi sığırından sadece bir buzağı elde edilirken, devekuşundan en az 50
                  civciv alınıyor. (bkz.Tablo:1 )
                  - Bir sığır yetiştiricisi, döllenmeden 645 gün sonra pazarlama ağırlığına ulaşan
                  hayvandan 350 kg et, 2.7 (m²) deri alırken, deve kuşu yetiştiricisi yılda elli civciv
                  veren devekuşundan, döllenmeden sadece 407 gün sonra 2.500 kg et, 50 (m²) deri
                  ve 36 kg tüy elde eder. (bkz.Tablo:2)

                  a
                  12-10-2012 06:24

                    İSTANBUL TİCARET ODASI - DEVEKUŞU SEKTÖR PROFİLİ

                    emine Emine Fire Avatar

                    devekusuuretim1

                    a
                    12-10-2012 06:30
                      Gelişmiş editor için Javascript açık olmalıdır
                      ParaKazanma.co